نازنینم٬ بیا وانمود کنیم چیزی عوض نشده٬ بیا وانمود کنیم خاکسترهای زمان هنوز داغ هستن٬ باد مرده٬ موجهای منجمد به ابرهای بی حرکت خیره موندن و من و تو٬ فاصله مون هنوز عمودیه٬ تو اون بالایی و من این پایین خودمو با انگشت به چین دامن تو بستم.
نازنینم٬ بیا خیال کنیم که هنوز٬ همه چیز٬ همون طوریه که همه اون سادگی و وضوح بدون اونکه کپک زده باشن در قفسه زندگی من و تو برق می زنه و تو٬ همه جواب های منو می دونی و سکوت تو علامت سوال اشتباه منه و من٬ اونقدر به حقیقت سوال های تو رو باور دارم که دروغ از جوابهام بیرون نمیاد.
نازنینم٬ بیا فکر کنیم که این جدایی هنوز به اندازه بالا رفتن دست من و پایین اومدن دست تو هست که تو هنوز معشوق گلدار من هستی و من عاشقی که اخم معشوق خودش رو به نافرمانی نمی خره٬ و این زمین٬ درست از میان پوست من و تو٬ ترک نخورده.
به خاطر همه اون گذشته٬ بیا قرار بزاریم٬ تو دروغ های منو باور کنی و من سکوت های تو رو٬ شاید بتونیم کمی بیشتر مثل دوتا دوست باقی بمونیم.
به ترکه ميگن سخت ترين كار دنيا چيه ميگه پر كردن نمكدون، بهش ميگن چرا؟ ميگه آخه سوراخاش خيلي ريزه
احمدي نژاد: آمريکا عمرا به ايران حمله کنه ، خبرنگار : از کجا ميدونيد ؟ احمدي نژاد : الياس گفته
يه تركه تو چشمش آشغال ميره جلو اينه ميره تو چشاش فوت ميكنه لره بهش ميگه ديوونه تو فوت نكن بذار اون فوت كنه
تو قزوین تو نانوایی نان تموم میشه ، همه میگن حالا نون تموم شد چرا صف و به هم میزنید.
تو قزوین تو نانوایی نفر اول و برق میگیره ، سی نفر پشت سرش توی صف همگی می میرن .
بعد رفتنت عزیزم نای موندنم نمونده
دلم من جونی کرده اگه باز حرفی پرونده
بعد رفتنت عزیزم نای زنده بودنم نیست
اما تو دلم جای تو خالیست
بعد رفتنم عزیزم اشکام یادگار می مونه
اگه باز تنهام بزاری می مونم بی آشیونه
بعد رفتنم عزیزم می فهمی که دل نبستی
می فهمی یه بی وفایی
رفتی و عهدو شکستی
می رم اما خیلی سخته
برو اما خیلی تنهام
هنوزم عطرت پیچیده توی روزهام توی شبهام
می دونی دلم سیاهه تو نپاش نمک به زخمام
باز بیا حرفمو بشنو نه نگو دروغه حرفام
بعد رفتنم عزیزم اشکام یادگار میمونه
اگه باز تنهام بزاری می مونم بی آشیونه
