نه می شه باورت کنم٬ نه می شه از تو رد بشم

نه می شه خوب من بشی٬ نه می شه از تو رد بشم

نه دل دارم که بشکنی٬ نه جون دارم فدات کنم

نه پای موندن منی٬ نه می تونم رهات کنم

نه می تونه تو خلوتش٬ دلم صدا کنه تو رو

نه می تونم بگم بمون٬ نه می تونم بگم برو

کجا برم که عطر تو نپیچه تو لحظه هام

قصه مو از کجا بگم که پا نگیری تو تو صدام؟

چه جوری می تونم از تو بگذرم تویی که معنی منی؟

تویی که از منی اگر چه تیشه به ریشه می زنی

نه ساده ای٬ نه خط خطی٬ نه دشمنی٬ نه هم نفس

نه با تو جای موندنه٬ نه مونده راه پیش و پس

نه می شه با تو باشم و اسیر غم نشم

فقط می خوام با خواستنت تا هستم از تو کم شم

چرا ازدواج نمی کنی؟

سر کار که می ریم٬ حرف های بعدی شروع می شه٬« چرا ازدواج نمی کنی؟ مرتیکه عزب اوقلی دست بجنبون٬ این قدر سخت نگیر٬ خدا خودش درست می کنه٬ آستین هاتو بالا بزن...». بعد که با کلی حرف و حدیث ازدواج می کنی٬ با گذشت یکی دو سال حرف های تازه تری به گوش می رسه٬ «حتما با هم مشکل دارن که بچه دار نمی شن٬ عیب و ایراد از کدومشونه؟ بیخود می گن توافق کردیم فعلا بچه دار نشیم...». بچه اول که میاد٬ هنوز پوشکیه که حرف های بعدی میاد٬ «یکی کمه٬ دومی که بیاد جفتشون جوره٬ یه بچه دیگه زندگی رو محکم می کنه...». و بچه دوم میاد.

تبصره ۱: اگه هر ۲ تا بچه٬ پسر باشن٬« خونه بی دختر بی محبته٬ آخی دختر ندارن...». اگر هر دو تا بچه دختر باشن٬« کی عصای دستته؟ سر پیری به کی تکیه می کنی؟».

تبصره ۲: اگه بچه ها مدرسه دولتی برن٬« دلت واسه آیندشون نسوخته٬ تو این مدرسه ها که درس نمی دن...». اگر غیر انتفاعی برن٬« اوه اوه٬ چه پولی داری خرج می کنی؟».

۲۰ سال بعد وقتی بچه ها از آب و گل در میان٬ باز هم حرف٬« چرا سر و سامونشون نمی دین٬ به زور ببریدش خواستگاری٬ بذارین بیان شاید پسند کردن٬ شما مقصرید٬ ننه باباشون مقصره».

بچه ها میرن خونه بخت.

تبصره ۳: اگه پولدار باشیم٬« ببین مال کیو خورده که پروا شده...». اگه فقیر باشیم٬« بی عرضه دست و پا چلفتی ٬ عرضه نداشتی گلیم خودت رو از آب بکشی بیرون؟!».

تبصره ۴: اگه شیک بپوشی٬« خجالت نمی کشی؟ مثل مدلهای ماهواره شدی٬ مثل میمون تقلید می کنی!...». اگه بی خیال باشی!« به خودت برس چیه مثل امل ها می چرخی...».

چند سال بعد گیر دادن به نوه دار شن شروع می شه٬« آخی٬ عروست با پسرت مشکل داره٬ بچه شون نمی شه حیوونکی ها٬ حسرت بالا آوردن شیر نوه روی لباست رو داری؟ بمیرم...». و نوه ها هم میان٬ «پیر خرفت٬ مثل اختاپوس چسپیده به مال دنیا٬ چرا ول نمی کنه؟! یکی نیست بهش بگه پیری! شر رو بکن٬ برو اکسیژن هوا رو بی خود نسوزون٬ صدای کلنگ قبرت چند ساله بلنده...».

این حرف آخری رو البته مستقیم نمی زنن٬ پشت سر آدم می گن.

تازه بعد از مرگ هم قضیه تموم نمی شه. در بالای قبر٬« مردنش هم به آدم نرفته این جاست که چالش کردن؟ این چه وقتش بود که مرد؟ تو این فصل از سال؟! از کار و زندگی افتادیم٬ بچه هاش مثل لاشخور افتادن رو مالش٬ این چه سنگ قبر زشتیه...».

- نتیجه گیری اخلاقی٬ بابا بی خیال حرف مردم٬ بخواییم به این حرف ها توجه کنیم٬ دهنمون آسفالت می شه. بریم زندگیمون رو بکنیم... والا.

تولد

سلام گلم!!

سلام عزیزم!!

نازنینم روز تولد هم رسید سه سال گذشت!!

۹ آذر ۸۴ - ۹ آذر ۸۵ و ۹ آذر ۸۶ اما این بار فرق می کنه٬ خودت بهتر می دونی که چرا؟

تولد مبارک گلم!! تولد مبارک نازنینم!!

من هنوزم دوستت دارم!!

به امید دیدار